Ons Korea

Onderwijsprogramma Alles Tonen / Ges / Japanse bezetting / Yi Jun; een Koreaans drama in de Wagenstraat

Yi Jun; een Koreaans drama in de Wagenstraat

Zuid Korea

De Tweede Internationale Vredesconferentie, die in 1907 in Den Haag werd gehouden, moest de wereldvrede dichterbij brengen, maar de feestvreugde op de conferentie werd verstoord door de ongewenste komst van drie Koreaanse diplomaten. De drie Koreanen wilden aandacht vragen voor het lot van hun land. Dat stond op het punt om een kolonie van Japan te worden en de Koreaanse protesten daartegen waren tot nu toe niet succesvol geweest. De reis van deze drie was een laatste poging, bijna een wanhoopsdaad, om daar verandering in te brengen.

De Tweede Vredesconferentie was een vervolg op de eerste conferentie van 1899. Deze had geleid tot de oprichting van het Permanente Hof van Arbitrage, maar het wapengeweld in de wereld was er nauwelijks door uitgebannen. Zeker, de oorlogen om het bezit van koloniën gingen gewoon door. Er was zelfs een ware race om het bezit van koloniën uitgebroken. De Britten voerden hun Boerenoorlogen tegen de nieuwe Zuid-Afrikaanse staatjes en ook andere Westerse landen waren vanaf 1870 bezig om de laatste stukken van de wereld te bezetten. Iedereen was bang dat een ander land net iets eerder zou zijn. Ook Nederland overwon zijn (financiële) bezwaren tegen oorlogvoeren en bezette de laatste gebieden in de Indonesische archipel.

Als enige niet-Westerse land deed Japan mee aan deze race en het naburige Korea was daar een van de slachtoffers van 1. Korea lag net tussen de grotere landen Rusland, China en Japan in en van deze landen was Japan op militair gebied het sterkste. In 1876 kreeg Japan bij het ‘Verdrag van Vrede en Vriendschap’ al koloniale voorrechten in Korea. In Korea verblijvende Japanse soldaten en handelaren zouden bijvoorbeeld niet meer onder de Koreaanse wet vallen. Op 17 november 1905 ging Japan een stap verder en moest de Koreaanse regering een protectoraats-verdrag ondertekenen. Japan nam hierbij de buitenlandse politiek van Korea over. Ministers die weigerden te tekenen, werden vervangen met hulp van de al aanwezige Japanse troepen. Japan had zich van te voren al verzekerd van Westerse steun. Groot-Brittannië zag in Japan een bondgenoot tegen Rusland en Japan en had ook een geheime overeenkomst (‘memorandum’) gesloten met de Verenigde Staten. Japan kreeg in Korea de vrije hand en in ruil daarvoor kregen de Verenigde Staten die in de Filippijnen. De onafhankelijkheid van het Koreaanse keizerrijk was dus niet een zaak die de Westerse politici raakte. Alleen de Russische tsaar, doodsvijand van Japan, nam het op voor Korea. Maar Rusland had in 1905 de oorlog in Azië met Japan verloren en daarna was Rusland wat voorzichtiger geworden.

Rusland werd belast met de organisatie van de Tweede Internationale Vredesconferentie in Den Haag. Het was oorspronkelijk van plan geweest om Korea ook uit te nodigen. Het land kwam zelfs voor op een officiële lijst van uit te nodigen landen (d.d. 9 april). Maar Nederland, dat het uitvoerende werk bij de conferentie deed, stuurde Korea geen officiële uitnodiging, vermoedelijk onder Japanse druk. De conferentie startte daarom op 15 juni zonder Koreaanse delegatie.