Ons Korea

Onderwijsprogramma Alles Tonen / Eco / Sociale zekerheid en arbeidsmarkt / Betaalbaarheid en beheersbaarheid van sociale zekerheidstelsel en problemen voor de arbeidsmarkt

Betaalbaarheid en beheersbaarheid van sociale zekerheidstelsel en problemen voor de arbeidsmarkt

Zuid Korea

Budgetten vergroten van de sociale zekerheid door de overheid kan ook makkelijk, omdat er nu nog sprake is van een grote economische groei. Het wordt echter in de toekomst een uitdaging om de sociale zekerheid betaalbaar te houden als de economische groei minder wordt. Een steeds kleinere groep moet steeds meer premies gaan betalen voor een steeds grotere groep van ouderen die niet meer actief is op de arbeidsmarkt, maar veelvuldig gebruik maakt van sociale voorzieningen.

Korea heeft een bevolkingsprobleem. Dit probleem kent drie oorzaken: lage geboortecijfers per gezin, een sterk vergrijzende bevolking in een hoog tempo en een ontzettend groot percentage van de bevolking concentreert zich in en rondom Seoul. We zullen deze drie thema’s hieronder wat verder uitwerken. Als laatste zullen we het beleid van de Zuid-Koreaanse overheid bespreken om het sociale zorgstelsel betaalbaar en beheersbaar te houden.

De bevolkingsgroei van Zuid-Korea neemt vanaf 1960 af. De onderstaande tabel laat zien hoe snel dit gegaan is

Jaren Bevolkingsgroeicijfers gemiddelde cijfers Opmerkingen
Jaren 60 6,0
Jaren 70 4.53
Jaren 80 2,0
2001 1,30
2002 1,17
2005 1,08 Laagste bevolkingsgroei cijfer van de wereld.

Bron: Kosis.kr\eng (Korean Statistical Information Service.

Als de afname van de bevolkingsgroeicijfers (TFR, the fertility rate) in dit tempo blijft doorzetten, is de verwachting dat de bevolking van Zuid-Korea na 2021 zal krimpen.

Redenen voor deze lage bevolkingsgroeicijfers zijn:

  • De mogelijkheden voor het volgen van hoger onderwijs voor vrouwen en meer kansen voor vrouwen op de arbeidsmarkt.
  • Een sterke stijging van het aantal tweeverdieners binnen een gezin. Zowel man als vrouw werken en verdienen daarmee meer inkomen.
  • Stijgende kosten voor het opvoeden en het laten opgroeien van kinderen. Denk aan onder andere buitenschoolse opvang, kosten van opleidingen, gestegen prijzen voor onderhoud van het gezin, kleding, voedsel en huisvesting (primaire behoefte).
  • De klassieke structuur van een ‘normaal’ huishouden verandert. Gezinnen bestaan niet altijd uit een vader, moeder en twee kinderen. Je ziet nu steeds vaker samengestelde gezinnen en eenpersoonshuishoudens door bijvoorbeeld scheidingen.
  • De maatschappij wordt steeds individualistischer.
  • Onvoldoende effectieve maatregelen van de overheid.
  • In de cultuur is het vanzelfsprekend dat vrouwen zorgdragen voor het huishouden en het opvoeden van de kinderen. Vaak werken vrouwen daarnaast ook nog fulltime.

Waarom is een lage bevolkingsgroei een groot sociaal probleem? Een lage bevolkingsgroei heeft een direct verband met de economische (groei)ontwikkeling en verlies van concurrentiepositie op de wereldhandel. Daarnaast heeft Zuid-Korea een extra uitdaging. Zij wordt namelijk geconfronteerd met een snel ouder wordende beroepsbevolking. Een vergrijzende bevolking maakt meer gebruik van het sociale zekerheidsstelstel (o.a. pensioen-, zorguitgaven). De jongere generatie, die krimpt, moet steeds meer gaan betalen om de uitgaven van de sociale verzekeringen ten behoeve van de vergrijzende generaties. Er komt in de toekomst steeds minder geld binnen om alle uitgaven van het sociale zorgstelsel te betalen.

De overheid probeert direct de bevolkingsgroei te beïnvloeden door gezinnen (financiële) prikkels te geven om zo het aantal geboorten per gezin te stimuleren. De overheid lanceert programma’s, zodat vrouwen in Zuid-Korea meer individuele vrijheid krijgen voor een kinderwens. De maatschappij zou de veranderende rol van vrouwen moeten accepteren Vrouwen moeten de zorg van het kind kunnen delen met hun partner en het bedrijfsleven zou faciliteiten aan moeten bieden voor kinderopvang, uitgebreid zorgverlof, etc. De overheid lanceert nu programma’s voor uitgebreide kinderopvang. De cultuur zou langzaamaan kunnen veranderen en vrouwen meer keuzevrijheid moeten geven.

Een tweede probleem heb ik hierboven al kort beschreven, namelijk de sterk toenemende vergrijzing van de Zuid-Koreaanse bevolking. Door de lage bevolkingsgroei en sterk verbeterde levensverwachting door betere medische zorg stijgt het aantal mensen boven de 65 jaar sterk. In 2000 was ongeveer 7% van de totale bevolking ouder dan 65 jaar. De verwachting is dat in 2018 ongeveer 18% de bevolking ouder is dan 65 jaar. In 2026 is ongeveer 20% van de totale bevolking ouder dan 65 jaar. De vergrijzing neemt dus erg snel toe. Dit legt een immense druk op het sociale zekerheidstelsel op het gebied van betaalbaarheid en beheersbaarheid. De uitgaven voor zorg, pensioen en huisvesting voor ouderen nemen in de toekomst zeer sterk toe. Daarnaast neemt de totale beroepsbevolking sterk af, door sterke vergrijzing en lage bevolkingsgroei. De arbeidsproductiviteit van oudere generaties is lager dan van jongere generaties. Het aantal arbeidskrachten dat actief deelneemt aan het arbeidsproces neemt sterk af, wat de economische groei en daarmee het inkomen van Zuid-Korea negatief beïnvloedt. Daarnaast is er sprake van een ongelijke verdeling tussen mannen en vrouwen in de oudere generaties. Als vrouwen weer terugkeren op de arbeidsmarkt hebben zij ook nog eens een achterstand op mannen, omdat zij minder werkervaring hebben door de zorg voor kinderen.

Het laatste punt dat wij behandelen is de enorme druk op de betaalbaarheid en beheersbaarheid van het Zuid-Koreaanse sociale zekerheidstelsel door urbanisatie. De enorme industrialisatie en economische groei van de afgelopen jaren heeft een aanzuigend effect gehad op de urbanisatie. De bevolking trekt steeds vaker van het platteland naar de grote stad. In dit geval verhuizen alle mensen richting Seoul en haar aangrenzende steden, zoals Gyeonggi-do of andere grote steden, zoals Busan en Incheon. De verklaring voor het steeds groter worden van deze steden is te vinden in de enorme groei van flatgebouwen, gebouwd door de overheid. Het is aantrekkelijk je te vestigen in Seoul en haar directe omgeving omdat:

  • Beste kansen op een baan en individuele ontwikkeling/ ontplooiing en inkomensgroei.
  • Betere scholingsmogelijkheden.
  • Meer culturele faciliteiten in de omgeving (bioscopen, museums, restaurants, theaters, bibliotheken, vervoersmogelijkheden).
  • Bestuurlijke macht ligt in deze grote steden voor meer politieke en economische invloed.
  • Hoe meer faciliteiten aanwezig zijn in de metropool des te meer mensen zich naar deze metropool zullen verplaatsen.

De grote concentraties van mensen in een kleiner gebied zorgt voor enorme verkeersdrukte, luchtvervuiling en enorme consumptie van energie. De milieuvervuiling in deze gebieden is enorm, waarmee de kwaliteit van leven lager ligt in deze grote steden. De overheid geeft nu echter voorrang aan de behuizingsproblematiek. Hoe meer mensen wegtrekken uit de plattelandsgebieden, des te minder faciliteiten daar te vinden zijn. Dit geeft een enorme scheve verdeling van de welvaart tussen het platteland en de grote steden. Het platteland loopt een achterstand op die bijna niet meer in te halen is.

De Zuid-Koreaanse overheid lanceert meerdere programma’s om de bovenstaande problemen aan te pakken. Er worden in de omgeving van het platteland grote investeringen gedaan op het gebied van infrastructuur, culturele faciliteiten, aantrekken van toerisme en scholingsmogelijkheden. Ook het aantrekken van de bedrijvigheid naar het platteland staat hoog op de agenda van de overheid. Dit alles om meer mensen op het platteland te houden en meer mensen aan te trekken. Dit moet uiteindelijk zorgen voor een gelijkere verdeling van de welvaart tussen de grote steden en het platteland. Bovendien hoopt de overheid het platteland zo een boost geven in de economische ontwikkeling.

De beroepsbevolking wordt op korte termijn vergroot door immigranten. Vaak mensen met hoge opleidingen die een hoge toevoegde waarde hebben voor de Zuid-Koreaanse economie (positieve Brain Drain). Deze mensen krijgen ruime mogelijkheden voor het aanleren van de taal, huisvesting en opleidingsmogelijkheden. Omvangrijke uitwisselingsprogramma’s van studenten zijn opgezet. Vaak blijven studenten meerdere jaren werken in Zuid-Korea.

Het sociale zorgstelsel wordt hervormd. Zuid-Korea heeft nog niet een uitgebreid vangnet om de stijgende kosten het hoofd te kunnen bieden. De verdeling van welvaart tussen generaties moet worden verbeterd.

Vrouwen krijgen ruimere mogelijkheden voor het opvoeden van hun kinderen. Betere kinderopvang en naschoolse opvang. Meer financiële ondersteuning vanuit de staat in de vorm van wat wij kennen als Kinderbijslag en een tegemoetkoming in de studiekosten. Daarnaast zal de overheid programma’s opzetten om de rolverdeling tussen mannen en vrouwen te moderniseren. Een eerlijke verdeling van huishoudelijke taken, meer gelijke rechten van vrouwen op de arbeidsmarkt en minder verschil in inkomen tussen mannen en vrouwen. Daarnaast gaat de overheid er van uit dat de beroepsbevolking uitgaat van een “leven lang leren”. Steeds meer kennis zorgt uiteindelijk voor een beroepsbevolking die nieuwe innovaties kan toepassen in het productieproces van goederen en diensten. Zo kan de arbeidsproductiviteit steeds verder stijgen, waardoor de kosten per product zullen dalen. Tevens zal de kwaliteit van producten door toepassing van nieuwe technieken verbeteren. De concurrentiepositie van Korea zal dan sterk blijven in de wereldhandel.

Wil je weten hoeveel verzekeringen er nu worden uitgekeerd en nog meer informatie vinden over de kerngetallen van de sociale zekerheid en de bevolkingssamenstelling. Klik dan hier.

https://youtu.be/FaVd0StVe_k